- [Kalamba, Laguna,]
- Ika-26 ng Setyembre, [1882]
[G. JOSE RIZAL]
PINAKAMAMAHAL KONG KAPATID:
Sapagcat nabasa cong ibig mong macarinig ng uicang tagalog ó uica natin at ng huag mong malimutan ang ating pi- nanggalingan sampung caming mga capatid mo. Lagui na la- mang na sabisabi ng Tatay, cailan pamang pagusapan ca na- min, na marahil dao ay totoong malalaon ca rian ay baca hinde na cayo magquita bago sila maalis sa Mundo. Malaon na qui- tay susulatan; datapuat inisip cong mauuna pa ang sulat co sa pagdating mo sa Barcelona; baquit tuing hauacan co ang mga sulat mo ay di co mapigilan ang mga luhá sa mata co, lalo na ang sulat mong primero ng umalis ca, na dumaan ca rao dine ng lunes ng umaga, paluas ca, ay natutulog aco, ay di na quita naquita. At saca caunti rao lamang ang cuartang dala mo sabe sa aquin ng Nanay caya sia cong laguing alaala na cung paano ca, cayá ibig quitang padalhan ng singsing na brillante ay isu- lat mo cung canino co mabuteng ipadalá para dumating sa iyo dian. Cami ay mabute aua ng Dios, uala acong dinadamdam na ano man, ang di co masacop ay cung macatatauid aco sa pagdadaanang cong hirap.
Tungcol sa pista, ang maibabalita co sa iyo, ay matagal dine si na Sra. Julia, dalauang lingo buong familia pati ibang taga Sta. Cruz; si na tía Betang ay hinde naparine at may visita rao
