kanyang mga kapatid
halaan. Sa pamamagitan ng mga pag-uusig na ito'y pinanati-
ling gising ng Tadhana ang diwang bayan. Tinu-
turuan tayong humamak sa panganib at ma-
Ika-20 ng Agosto, 1890
Si Retana, sa aklat niyang "Ang Buhay at mga Sinulat ni
Dr. Rizal," panig 355, ay bumabanggit sa isang liham ni Rizal ng ika-20 ng Agosto, 1890, na natuklasan niya at hindi nakikilala halos ng mga Pilipinong palaaral ng tungkol kay Rizal at ipinadala sa mga "Minamahal kong mga kapatid." Sa
sulat na ito, pagkatapos na maipagbigay-alam sa kanilang hindi
niya nakausap ang Kagawad-Bansa ng Pagpapatawad at Katarungan hinggil sa isang suplong na pampamahalaan na iniharap laban sa ilang katao, at pagkatapos na tukuyin ang kabaliwang mapang-usig na sa panahong iyon ay siyang sakit
ng pamahalaang maka-prayle sa Pilipinas, ay winakasan niya
ang sulat sa ganitong talataan:
"Kung ang mga maykapangyarihan [sa Pilipinas] ay mga mulat, disin ay hindi magkakaroon ng mga lilong suplong na pampamahalaan, ni ng mga panlilinlang ni ng mga kaimbihan. Nakikita ko sa mga pagpapatapong ito sa malalayong pook ng mga taong mulat, ang Tadhana na nagnanais panatilihing gising ang diwa ng mga bayan, na huwag silang mahimbing sa isang katiwasayang walang pag-unlad, hiratihin
ang bayan sa hindi pagkasindak sa mga panganib, mapoot
